Het is echt lang geleden, dat ik hier ben geweest. Tsja...tegenwoordig heeft iedereen een hyves, facebook, twitter, en weet ik wat allemaal nog meer.

Webloggen is schijnbaar een beetje op de achtergrond geraakt.

Ook bij mij. Maar de mensen die bij mij berichtjes achterlieten, en waar ik regelmatig kwam, zijn ook bijna allemaal vertrokken, of niet echt actief meer hier.

 

Aan de ene kant wel jammer, maar aan de andere kant "It's life".

We hobbelen allemaal verder naar een nieuw of ander soort programma.

Toch heb ik soms nog wel eens zin om hier weer een krabbeltje of verhaaltje achter te laten, maar ja, dan ontbreekt de tijd weer even.

En op hyves laat je die berichtjes toch weer niet achter, want daar ben je niet echt anoniem.

 

nou ja, misschien kom ik binnenkort wel weer wat vertellen.

 

Ik ben gestopt met de Bonito-cursus, want deze methode was geen succes.

Om de aandacht van je hondje te krijgen (en behouden) mochten we alleen een speeltje of balletje meenemen. Lekkere hapjes waren verboden.

 

Nou reageert Bonito meestal wèl op een hapje of brokje, maar helemaal niet op een speeltje.

'k Heb 5 weken met speeltjes over straat gelopen, maar de enige die aandacht voor die speeltjes had was ik. Bonito keek overal naar, behalve naar dat speeltje.

 

Op de cursus nam ik een Kong mee, waar ik een beetje pindakaas ingesmeerd had, en daardoor had hij soms een klein beetje aandacht voor die Kong.

 

Staan we tijdens de cursus op een rijtje naast elkaar. Alle andere hondjes zitten naast hun baasje en kijken vol aandacht omhoog.

Bonito ligt achterstevoren naar allerlei leuke andere hondjes te kijken. En wil het liefst daar naartoe om te spelen.

Als ik dan nog probeer om hem te laten zitten, gaat hij languit liggen, met alle vier z'n poten in de lucht.

 

De trainster deed haar best, en kan het ook niet helpen dat ik zo'n lekker eigenwijs hondje heb.

 

Nu train ik zelf met hem, en neem dan wèl wat brokjes mee. In een paar dagen blijk ik al meer te bereiken, dan in die 5 weken dat ik met speeltjes over straat liep.

Op bekend terrein gaat het goed, maar nu moet ik dat ook nog zien te bereiken op vreemd terrein, want daar ziet en ruikt hij zoveel wat onbekend voor hem is dat z'n aandacht nog niet op mij gericht blijft.

Maar ik zal volhouden.

(En misschien probeer ik nog een andere hondenschool uit).

 

Punt kan voor sommige mensen een beetje als uitlaatklep dienen. Kan je je hart een beetje luchten. Doe ik ook regelmatig, zoals andere punters, die hier wel eens komen, ook wel weten en merken.

Ook leuke verhaaltjes wil ik wel eens kwijt, alhoewel ik de laatste tijd wat minder op punt kom, dus ook wat minder ervaringen wegschrijf.

 

Tot nu toe kreeg ik gewoon leuke, lieve, steunende en gezellige reacties, maar vandaag is mijn punt blijkbaar door een gek bezocht.

Een heel vervelende reactie, die nergens op slaat, en natuurlijk ook nog anoniem wordt

geplaatst. Zo'n schijtbak, die niet eens een naam bekend durft te maken, maar wel durft te schelden. Zielig toch !!

Zo'n typetje dat ook nog denkt dat "kanker" een werkwoord is, terwijl elk mens met enig verstand weet dat dit een verschrikkelijke ziekte is. En dat je dat woord ook niet als werkwoord moet gebruiken.

 

'k Heb de reactie maar verwijderd, want hiervoor dient mijn weblog niet.

En actie ondernomen zodat die persoon niet meer reageert hier.

 

Wel triest dat dit soort typetjes ook op punt komen en reageren.

'k Ben met Bonito naar cursus gehoorzaamheid gegaan, want het is zekers tijd dat hij wat gehoorzamer wordt.

Op 't moment is hij met zijn 11 maanden gigantisch in de pubertijd, en met alles probeert hij je uit.

Als we gaan wandelen, wil hij constant een andere kant uit, dan ik in gedachten heb. En hij wil ook graag een "tandje harder" dan ik loop.

Dan hebben we Balou nog, die liever niet naar buiten gaat, en als een blok beton achter ons aan hobbelt. En net iets zachter loopt dan ik ga.

Allebei m'n armen zijn inmiddels wat langer geworden. Dat snap je wel.

 

't Is dus niet altijd gezellig wandelen met de jongens. Doordat Balou altijd bang is, en op zo'n cursus toch niet op z'n plaats zou zijn, ga ik met Bonito op cursus.

Omdat ik de eerste paar lessen heb gemist, en omdat ik de puppie-cursus ergens anders heb gedaan, moeten we eigenlijk een tandje harder trainen dan de rest. Alhoewel wij het ook weer niet zo supergoed hoeven te doen als de rest.

 

Nou werkte de puppie-cursus met belonen met een lekker "hapje', en op deze cursus zijn hapjes streng verboden !! Hier moet je het favoriete speeltje van de hond meenemen. Dan mag hij als beloning even met dit speeltje spelen.

Nou ligt er hier een hele lading speeltjes in de kamer, maar welke zou favoriet zijn ??

In huis zijn er meerdere favoriet, maar zodra we buiten lopen, heeft Bonito helemaal geen aandacht voor zijn speeltjes.

Vorige week had hij ook nog zijn leren riem om, dus hij vloog alle kanten uit, behalve de goede. Liep de hele tijd te snuffelen, en lette bij het volgen geen seconde op mij. Dus volgde voor geen milimeter !! Ik werd er een beetje wanhopig van...

 

Heel de week getraind, maar toen we vanavond nog een stukje gingen lopen, was het gewoon nog steeds een drama.

'k Was bijna meteen weer gestopt met de cursus.

Toch wat moed verzameld, en met Bonito naar onze tweede les gegaan. Had een speeltje, een lege cola-fles en een kong bij me. En je zal het niet geloven. Het ging zelfs een beetje beter !! Dus zeker beter dan ik verwacht had.

Nou lette hij nog niet super op mij, maar soms kon hij toch een beetje belangstelling voor de kong opbrengen.

Pffffffffff . 'k Ben weer een beetje hoopvol !!!

De trainster zei ook, dat het best een aantal lessen duurde, voordat het volgen echt wat beter gaat, dus ik wil weer te snel een perfect doggie. Nou ja, perfect ?? Dat hoeft van mij niet hoor. Als hij maar wat rustiger, en naast mij zou willen lopen, dan ben ik al erg blij.

 

 

Sinds de castratie van Balou zijn er inmiddels 3 weken verstreken, en 't is aanmerkelijk rustiger in huis. Een enkele keer vliegen ze elkaar nog in de haren, maar slechts kort en niet meer zo fel. Dus toch de goede beslissing genomen voorlopig.

 

 

En dat verstuurde mailtje ??? Van de kant van mijn neefje blijft het akelig stil. Ook zijn vader zoekt geen contact, maar probeert wel via mijn zusje te achterhalen "of er nog iets gezegd is door mij".

Nou ik vind het goed zo.  Graag of helemaal niet, zal ik maar zeggen.

Nou vertelde ik zo'n 2 weken geleden van die verjaardag. Waar we van het vriendinnetje van m'n neef om moesten lopen. Terwijl de niet-invalide visite wel door de voordeur, en dus de kortste weg naar de kamer mocht.

 

We hebben niets meer gehoord van haar of mijn neefje. Ook van de kant van zijn vader (mijn broer) is het heel stil.

Nu hoor ik dat het vriendinnetje van mijn neef een heel ander verhaal loopt te vertellen, dan wat er gebeurd is.

En dat ze ook een heel vervelende opmerking schijnt te hebben gemaakt, toen ze zag dat wij aankwamen.

 

Dus....alhoewel ik eigenlijk ook niet hun richting uit heb gereageerd, heb ik dat nu wel gedaan.

 

Ik heb mijn neefje een mail gestuurd, en daarin verteld wat er wèl gebeurd is.

Ben benieuwd of hij reageert.

Of hij màg reageren van haar.

Begin vorige week begonnen de doggies ruzie te maken, en vervolgens was het zo'n 3 à 4 keer per dag raak.

Allereerst sprong ik ertussen, maar ze stopten niet, en 't werd ook niet minder.

Toen advies opgevolgd om hen gewoon hun gang te laten gaan, maar ook dat was niet succesvol.

 

Het zijn natuurlijk allebei reutjes, en Balou stond boven Bonito in de roedel, maar nu Bonito steeds groter wordt, probeerde Balou zijn positie duidelijk te maken.

Nou is Bonito volgens mij veel dominanter dan Balou, en het zal mij niets verbazen als hij hoger in de rangorde komt te staan dan Balou.

 

Dus bij diverse mensen advies ingewonnen, twee fokkers gebeld, dierenarts, gedragstherapeute en op een forum een vraag geplaatst, en uiteindelijk een beslissing genomen.

 

De dierenarts èn de therapeute vonden dat de jongste gecastreerd moest worden. Of allebei.

Maar beide fokkers keken daar anders tegenaan. Het was niet altijd zo, dat de oudste de hoogste in de rangorde was, dus moet je met verstand een beslissing nemen.

Omdat Balou altijd wat bang is, en Bonito nogal dominant, adviseerden zij allebei : Balou.

En ook op het forum werden heel zinnige dingen verteld, dus alles gewogen, en beslist.

 

Dinsdag is Balou gecastreerd, en alhoewel het even kan duren voor z'n hormoonhuishouding op orde is : De rust is grotendeels weergekeerd in huis.

 

Gelukkig !!

 

 

VERVOLG : Inmiddels zijn we een paar dagen verder, en sinds dinsdag hebben de knullen 2 of 3 x wat ruzie gehad, maar 't was maar eventjes. Een reactie van mijn kant bij een "dreigende" situatie had meteen het effect dat het niet doorzette. De paar keer dat er wel iets gebeurde, was ik niet thuis, en Dimitri kan niet precies vertellen wàt er nou precies gebeurde.

't Was in ieder geval lang niet zo heftig als voor de castratie.

Vrijdag was ik nog met Bonito (ter controle) bij de dierenarts die de diagnose van zijn rugproblemen had gesteld, en ook hij beaamde dat de keus voor castratie van Balou vrijwel zeker de beste was.

Kortom : Het is al veel rustiger, en als de hormonen van Balou helemaal op orde zijn, verwacht ik ook dat de rust helemaal is weergekeerd.

 

 

 

Bonito is inmiddels al weer 10 maanden, en 't is en blijft een lieve scheet. Alhoewel ik hem nu wel eens achter 't behang zou willen plakken. Meneer is in de pubertijd.

 

Als je iets van hem wil, of hem iets verbiedt, geeft hij je heel brutaal "antwoord".

Alles wat je van hem vraagt, doet hij per definitie gewoon niet.

In je mand, doet hij uiteindelijk wel, maar dan keert hij vervolgens en loopt er weer uit.

Heel de avond wil hij aandacht. De liefdesbijtjes gaan steeds verder, en 't maakt hem helemaal niet uit of m'n vel ertussen zit.

De oren van Balou moeten het ook nog steeds ontgelden, en die goedsul straft hem bijna nooit af.

Als ik uiteindelijk besluit om hem dan maar even in de bench te doen, en hem dat zeg, dan rent hij vervolgens de andere kant uit, en gaat in z'n mand zitten.

Dan wordt het even een gevecht, om hem toch de goede kant uit te krijgen.

 

Buiten lukt het nog vaak niet erg om hem niet te laten trekken. Het komt dan ook regelmatig voor, dat hij persé een andere kant uit wil dan ik. Ook wil hij altijd naar andere mensen en vooral naar andere hondjes toe, waarop in m'n volle gewicht in de strijd moet gooien.

 

En toch merk ik dat hij met sommige dingen beter gaat luisteren.

Bepaalde dingen weet hij donders goed, maar geeft gewoon vaak tegengas.

 

Ja, Bonito is gewoon in de pubertijd. Ook z'n zusje Dana heeft hier last van, heb ik gehoord.

 

Maar hij kan ook zo lief bij mij komen zitten.

Legt z'n grote pooot op m'n been, en kijkt mij dan met z'n grote bruine kijkers heel vertederend aan. Dan smelt ik weer.

Voor een koekje geeft hij allemaal kusjes.

Ook als hij geen koekje krijgt, wil hij kusjes geven.

Soms legt hij z'n kop op m'n schoot om te kroelen.

Of vraagt of ik effe over z'n buikje wil aaien.

Als ik z'n pootje (waar hij pijn aan had) lekker masseer, knijpt hij z'n oogjes dicht van genot.

Als hij wat lekkers krijgt, of z'n eten, dan staat hij te kwijlen voordat ik 't kan geven.

En heel de dag loopt hij achter mij aan.

 

Als ik naar m'n werk ga, zou hij 't liefst meegaan, maar dat hij dan wat lekkers krijgt, maakt het toch een beetje goed voor hem. Staat hij samen met Balou te wachten (en te kwijlen) als ik mijn jas aantrek.

 

Gelukkig duurt de pubertijd hij hondjes heel wat korter dan bij kinderen.

 

 

 

 

Bonito in Spanje. Is-tie groot geworden !!

 

 

 

 

Samen met Balou. Ze zijn bijna even groot.

 

 

 

En dan nog een laatste

 

 

 

Tsja, ze hebben 't tenslotte maar redelijk !!

 

Bonito is vorige week naar Hydro-therapie geweest.

'k Had er nog nooit van gehoord, maar zoals de naam al zegt : Therapie in water.

Gelukkig is er in deze regio iemand die deze therapie geeft, dus afspraak gemaakt en er naartoe.

 

Dat was gaaf !! Bonito keek soms wat angstig, maar dat werd in de loop van het uur minder.

Eerst ging hij in een waterbak met lekker warm water, en werd wat gemasseerd.

De volgende stap was met een zwemvest een zwembadje in, en dat vond hij eerst ook wel eng, maar hij zwom hartstikke goed. Zeker als je bedenkt dat hij nog nooit gezwommen heeft.

En met wat koekjes was hij tot heel veel te verleiden !

 

Toen op de loopband, en omdat het de eerste keer was, mocht hij zonder water even "proefdraaien".

Daarna weer even een massage, en wat schloor afspoelen, en het uur was alweer voorbij.

Hondje èn vrouwtje kleddernat, maar ja.....'t was voor een goed doel.

 

Die avond heeft hij geen boe of bah meer gezegd.

Ze hadden ons hele huis leeg kunnen roven, want de waakhond waakte niet meer.

Hij lag helemaal knock out.

 

De eerste dagen leek het of hij wat spierpijn had, en inmiddels lijkt het wel of het lopen al wat beter gaat.

Of zou ik dat zo graag willen zien ??

 

Vrijdag gaan we weer 't water in.

 

 

Alweer hier ?? Moet niet gekker worden !!

Maar zoals ik gisteren beloofde : Ik ga proberen of ik wat foto-tjes hierop krijg.

 

Dus Toossie :  HET MORMEL, Hier nog LITTLE AND BEAUTIFUL !!!

Maar een paar foto's verder wordt het inderdaad BIG and ....

 

7 1/2 WEEK (Bonito links)

 

 

 

 

BIJNA 9 WEKEN

 

 

 

EN DAN TOCH : BIG AND BEAUTIFUL !!  14 WEKEN

 

 

RIEP JE MIJN NAAM SOMS ????

 

 

 

BEN IK MOOI OF NIET ???

 

 

 

 

DIE PARASOLVOET GA IK SLOPEN.

 

 

 

 

Inmiddels is hij weer een kilo-tje of 2 groter, want morgen 15 weken oud.

 

 

 

 

 

 

 

Afgelopen dinsdagavond hebben we Bonito opgehaald. Hij mocht als eerste puppie het nest verlaten, en de volgende dag was het de beurt aan zijn zussie Jip.

Bonito zou krantzindelijk worden afgeleverd, maar in de afgelopen dagen is er slechts 1 plasje op kranten gevallen, en misschien was dat nog wel "per ongeluk". En er ligt toch al dagenlang een zooi kranten op de keukenvloer.

In de kamer en gang hebben we als een soort brede loper, een stuk vloerbedekking gelegd, omdat laminaat veel te glad is voor zo'n ukkie. T.z.t. halen we het weer weg.

'k Heb me dinsdag uit de naad gewerkt om het goed neer te leggen, en zodra Bonito thuis was, heeft hij de "loper" ingewijd.

 

Bonito was net een kwartiertje in huis, toen ik de rest van de spullen uit de auto ging halen. Ik stond in het halletje te "hannessen" met een bench, een kleed en een etenston, toen ik heel paniekerig mijn naam hoorde gillen door Dimitri.

Ik snel naar de kamer, omdat ik dacht dat er van alles mis was, maar Bonito had de vloerbedekking ingewijd, door midden in de kamer een plasje neer te leggen. Vervolgens dacht Balou : "Dat kan ik ook hoor", en die gooide er een wat grotere plas naast !!

Toen ik net alles schoongemaakt had, besloot Bonito dat er ook "nog wel een bolusje" bij kon, dus legde ook die midden in de kamer.

 

Vanaf dinsdagavond loop ik met Bonito snel de tuin in om hem op het gras neer te zetten, als ik het vermoeden heb dat er weer iets uitkomt. Omdat het mooi weer is, zijn we natuurlijk veel buiten, en dan doet hij z'n behoefte netjes in de tuin. Alleen als de achterdeur dicht is, en ik de signalen niet meteen herkend heb, doet hij nog wat binnen, dus het begin van "gras-zindelijk worden" is er.

 

En verder ??? Het is een verschrikkelijk lief en ondeugend bolletje !! 

Als hij erg moe is, gaan we eerst even kroelen, maar de rest van de dag hobbelt hij vrolijk door huis en tuin, en heeft al enkele van de katten de stuipen op het lijf gejaagd.

Onze oude witte pers heeft hij al 2 x te grazen gehad, maar die blijft toch gewoon lekker beneden komen. Gelukkig zijn er zat "vluchtplekkies" voor de katten.

Balou begon met zijn "gezag" te laten gelden, en doet dat nog wel eens, maar 't is al een heel stuk minder, en soms spelen ze even in huis of tuin.

 

Bonito wil nog niet in de bench slapen, maar het lukt al wel om hem er eventjes in te laten, dus ik heb goede hoop dat ook dit project gaat slagen. En dan zet hij verder eigenlijk overal zijn scherpe tandjes in. Vooral mijn handen en benen èn de leren bank zijn favoriet, maar ook dat gedrag zijn we al weer aan het afleren.

 

Al met al : IK HEB HET HARTSTIKKE DRUK !!!!!

Want buiten het feit, dat ik ontelbare keren ga kijken wat Bonito uitvreet, of hem op 't gras zet, of een kat van hem red, of hem red van de kat, of hem tussen m'n (inmiddels platte)  aardbeien-plantjes uitpluk etc etc, vraagt ook Dimitri de laatste 2 weken superveel hulp en aandacht. Wat hij normaal zelf doet, omdat ik naar m'n werk ben, verwacht hij nu van mij.

'k Heb hem ook al gezegd dat dit niet leuk meer is, èn ik ben gisteren met hem gestart om z'n benen wat te trainen. Dat die weer wat sterker worden, want als ik moet wachten tot hij op de trimfiets stapt, weeg ik ongeveer een ons.

 

Verder heb ik al een paar keer een stukje gelopen met Bonito. Aan de riem, en dat ging goed.

De eerste riem-ervaring was "vol in de remmen, en hard nee schudden", maar met een klein koekje is hij heel snel tot ander gedrag te bewegen !!

Hij mag nog niet op plaatsen komen waar veel honden worden uitgelaten, omdat hij eerst z'n 9-weken inenting nog moet hebben, maar die krijgt hij deze week.

Ook stopte hij vrijdag al na een heel klein stukje lopen, en omdat hij bijna 11 kg weegt, moest ik iets verzinnen. Want om hem lange stukken te dragen is niet te doen.

Dus toen heb ik de "Bonito-mobiel" voor hem bedacht.

Daar gaat hij in, zodat hij toch wat nieuwe indrukken op kan doen, maar als hij moe is, niet hoeft te lopen. 'k zal proberen of ik hier een foto kan neerzetten.

We worden door iedereen nagekeken, maar dat doet ons niets, want wij kunnen lekker gan wandelen op deze manier. !!

 

Alhoewel het dus hartstikke druk is voor mij, is het wel verschrikkelijk leuk. Ik geniet heel de dag van dat lieve, eigenwijze en ondeugende bolletje.

'k Ben alleen benieuwd hoe het dadelijk gaat, als ik weer naar m'n werk ben. Want dan zal er toch wat meer op Dimitri neerkomen. Alhoewel Bonito wel een deel van de dag slaapt.

 

 

EN DAN NU  :  BONITO IN Z'N BONITO-MOBIEL  

 

 

 

 

 

 

IS-TIE LEUK OF IS-TIE HEEL ERG LEUK  !!!!!

Afgelopen zondag zijn we weer bij ons nieuwe puppie, Bonito, gaan kijken.

Tot hij bij ons komt wonen, mogen we iedere zondagmiddag op visite komen, en de puppies zijn hartstikke lief en mooi.

Maar Bonito is natuurlijk de liefste en de mooiste !!

 

Dimitri is nogal eens wat depri, maar als hij aan Bonito denkt of over Bonito praat, klaart z'n gezicht op. En soms zit hij zelfs te stralen.

Aan iedere bekende vertelt hij dat wij binnenkort een heel lief puppie krijgen.

 

Ik wist wel dat dit een schot in de roos zou zijn.

Er zijn mensen geweest die vroegen of Dimitri deze verrassing wel leuk zou vinden, en 'k had al die tijd gelijk toen ik beweerde dat hij het geweldig zou vinden.

 

Ook al die katten om ons heen vindt hij trouwens geweldig. En dat is wel eens anders geweest.

Misschien  scheelt het, dat we deze katten samen hebben uitgekozen.

Wie weet.

 

De puppies zijn in die paar weken flink gegroeid. Het geboorte-gewicht was gemiddeld zo'n 550 gram, en inmiddels (5 1/2 week oud) wegen ze omstreeks 6500 gram !!

Krijgen dus echt veel te eten !!

 

Een collega-fokker is afgelopen weekend ook bij de puppies komen kijken, en die vond het ook een heel mooi nestje, en hij is een kenner op dat gebied.

 

Nog twee weekjes (en als we geluk hebben iets minder) en dan mogen we Bonito halen.

Dan kan ik meteen starten met proberen om hem zindelijk te krijgen.

Als hij komt is hij "krantzindelijk", maar we gaan snel starten met het "graszindelijk" maken.

'k Heb in de achtertuin een stukje gras, en dat zal in het begin de Bonito-toilet worden.

De eerste week mag hij nog niet mee om in de buurt uitgelaten te worden. Eerst nog een inenting als hij 9 weken is, en dan mag hij ook mee naar buiten.

Ik ben zo benieuwd hoe het allemaal zal gaan.

'k Ben in ieder geval lekker een paar weekjes vrij, dus 't zal allemaal best wel gaan lukken.

 

Meet Bonito :

 

 

 

 

Op deze foto is hij ongeveer 4 1/2 week oud. Een foto van afgelopen weekend kon ik hier niet plaatsen, want dat lukte weer eens niet. Maar hierop is hij ook heel lief.

(Toch Toossie !?!?)